Δευτέρα, 2 Σεπτεμβρίου 2013

Οι γκουρού, τα events και το κακό συναπάντημα

Ξεκινώντας πριν από περίπου 1 χρόνο τα 5-λεπτα meetings επιχειρηματικής δικτύωσης (Meet In 5’), ήρθα σε επαφή με πάρα πολύ κόσμο από το χώρο των start-ups. Μέχρι εκείνη τη στιγμή ήμουν τελείως αποστασιοποιημένος από το κοινωνικό κομμάτι του χώρου κι όπως συνηθίζω σε όλα τα πράγματα δούλευα αθόρυβα στα δικά μου project χωρίς πολλές τυμπανοκρουσίες. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι η πληθώρα ανθρώπων, καθολικά άσχετων με τον tech χώρο, που στην κυριολεξία ως ύαινες οσμίστηκαν ένα οργασμό δημιουργικότητας από μέρους των προγραμματιστών, designer κτλ κι αποφάσισαν να στραφούν προς την τεχνολογική κοινότητα, αφού ο παρηκμασμένος χώρος του business mentoring/administration που σπούδασαν (τουλάχιστον στην Ελλάδα), μάλλον δεν τους προσέφερε έδαφος για ανέλιξη κι αυτοπροβολή.

Στα Meet In 5’ λοιπόν, άρχισαν να εμφανίζονται αυτοαποκαλούμενοι γκουρού των επιχειρήσεων, οι οποίοι δεν είχαν να επιδείξουν ούτε μία επιτυχία στο ενεργητικό τους κι απλά προσπαθούσαν να νουθετήσουν νεόκοπους start-upers ή να τους πουλήσουν εκδούλευση. Τα ίδια και χειρότερα στα διάφορα events που παρακολούθησα. Γκουρού της καμίας mobile εφαρμογής να δίνουν διαλέξεις για το ποια βήματα πρέπει να ακολουθήσει κάποιος για να κάνει μια επιτυχημένη εφαρμογή για smartphones, άνθρωποι με ένα σκασμό χρήματα από το οικογενειακό τους περιβάλλον ή τρομερές πολιτικές διασυνδέσεις  να υπεραμύνονται της θέσης τους ότι η σκληρή δουλειά είναι αυτή που κάνει ένα start-up επιτυχημένο, event junkies-θαμώνες να εμφανίζονται σε όλα τα event και να δηλώνουν ανέτοιμοι να κάνουν την πρώτη τους προσπάθεια γιατί δεν έχουν μελετήσει ακόμα αρκετούς οδηγούς επιτυχίας, ψωνισμένοι σπασίκλες που επειδή έγραψε ένα άρθρο για αυτούς μία εφημερίδα ή ένα blog, νόμιζαν ότι είναι οι νέοι Jobs και Gates.

Αποκορύφωμα της γενικότερης έπαρσης, είναι φράση που άκουσα με τα αυτιά μου, ότι όσοι καταπιανόμαστε με τα start-ups, είμαστε οι ροκ σταρ της νέας εποχής. Αστραπιαία προσπάθησα να φανταστώ την αντίδραση του Ian Anderson αν άκουγε κάτι τέτοιο ενώ ο  Dio (προσοχή παιδιά, όχι ο Dior) ίσως και να πέθαινε για δεύτερη φορά.

Επιστροφή στον πλανήτη γη.

Λίγα είναι τα άτομα που στην Ελλάδα μετράνε στο χώρο και πραγματικά κάτι έχουν να μεταλαμπαδεύσουν στους νεότερους start-upers. Τους περισσότερους από αυτούς σπάνια θα τους δείτε ως ομιλητές, αφού συνήθως είναι απασχολημένοι με τις δραστηριότητές τους. Γενικότερα οι οδηγοί επιτυχίας είναι απλά υπερεκτιμημένοι και μάλιστα εθίζουν τους επίδοξους επιχειρηματίες στη μη δράση. Όσο κι αν ακούγεται παράδοξο, συχνά ο κόσμος πέφτει θύμα της υπερβολικής πληροφορίας και της υλοποίησης συγκεκριμένων βημάτων και πολλές φορές οδηγείται στην απόλυτη αδράνεια.

Συχνά πυκνά τα πασπαλισμένα στη χρυσόσκονη success stories αμελούν να συμπεριλάβουν «ασήμαντες» λεπτομέρειες όπως οικογενειακό background (κοινώς χρήμα από κούνια), πολιτικές διασυνδέσεις (κοινώς βύσμα) και απλή τύχη (κοινώς…). Το ίδιο το funding σε start-ups επίσης, έχει αρχίσει να θεωρείται αυταξία, με ύπαρξη μάλιστα ειδικών στο χώρο που σε καθοδηγούν πώς να πάρεις funding. Προσωπικά γνωρίζω εταιρείες που καβάτζωσαν τρελή χρηματοδότηση αλλά σε ελάχιστο χρόνο κατέρρευσαν γιατί απλά το «προϊόν» τους ήταν μη βιώσιμο.

Ένας από τους πιο παραγωγικούς σεναριογράφους και σκηνοθέτες της εποχής μας, ο Woody Allen, σε ντοκιμαντέρ που γυρίστηκε αναφορικά με το μέχρι στιγμής έργο του, είπε πόσο αηδιασμένος αισθάνεται κάθε φορά που χρειάζεται να κάνει προώθηση των ταινιών του. Ο ίδιος ακολουθεί έναν μοναχικό δρόμο δημιουργίας, δουλεύει σιωπηρά στο δωμάτιό του με μια παλιά γραφομηχανή 40 ετών κι αφήνει το έργο του να μιλήσει για εκείνον. Στην Ελλάδα δυστυχώς έχουμε γεμίσει διδακτισμό και masterclasses. Θέλετε πραγματικά να δείτε εξέλιξη στην επιχειρηματικότητά σας; Απλά βγάλτε τους γκουρού κι επίδοξους μέντορες από τη ζωή σας, αφοσιωθείτε στο όραμά σας και το πόνημά σας θα είναι αυτό που θα κάνει τα υπόλοιπα για εσάς.

2 σχόλια:

  1. Μπράβο.

    Όλες οι επιτυχίες έχουν κάτι κοινό που οι ανθρώποι που το έχουν κάνει το αισθάνονται αλλά δεν μπορούν να το διδάξουν . Γιατί?
    Γιατί όλοι είμαστε διαφορετικοί , με διαφορετικά ταλέντα , γνώσεις, εμπειρίες, περιβάλλον.

    Βασικά για να το πω με απλά λόγια πρέπει να σκοτώσεις τον βούδα για να γίνεις βουδιστής.
    Πρέπει να σκοτώσεις τον jobs, Gates, Mark για να γίνεις επιχειρηματας.
    Πρέπει να σπάσεις το καλούπι που σου έφτιαξαν για να δημιουργήσεις το δικό σου βάζο.

    Χρήστος Κυλιακούδης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ καλό άρθρο και εξαιρετικά κοντά στην πραγματικότητα. Με πήραν και με λίγο τα σκάγια αλλά δεν φοβάμαι διότι δεν έχω τις σχετικές "προδιαγραφές". Καλή συνέχεια

    ΑπάντησηΔιαγραφή