Δευτέρα, 23 Απριλίου 2012

Δεν έχει σημασία αυτό που πουλάς, αλλά αυτό που πιστεύεις

Το νέο βιβλίο του Adam Lashinsky "Inside Apple" προσφέρει πολύ ενδιαφέρον υλικό σχετικά με τον Steve Jobs και τις στρατηγικές επιλογές, αρχές σχεδίασης και επιχειρηματικές τακτικές που δημιούργησε την πιο πολύτιμη εταιρεία στη γη. Αλλά από όλο το παρασκήνιο του Lashinsky σχετικά με το θρυλικό ηγέτη της Apple, ήταν μια δημόσια ιστορία για το νέο ηγέτη της Apple, CEO Tim Cook, που κέρδισε την προσοχή μου - και προσφέρει μια ισχυρή διορατικότητα για όλους τους ηγέτες παντού που θέλουν να δημιουργήσουν αξία στις επιχειρήσεις τους.

Η ιστορία ξεκινάει στις 21 Ιανουαρίου 2009, κατά τη διάρκεια της εναρκτήριας τηλεφωνικής διάσκεψης του Κουκ με τους επενδυτές, αφού ο Jobs ανακοίνωσε την ιατρική του άδεια. Το πρώτο ερώτημα, γράφει ο Lashinsky, ήταν από κάποιον αναλυτή που ήθελε να μάθει εάν ο Cook ενδέχεται να αντικαταστήσει μόνιμα τον Jobs και τον τρόπο που η εταιρεία θα ήταν διαφορετική αν το έκανε. Ο Cook δεν αποκρίθηκε με μια λεπτομερή αναφορά στα προϊόντα της Apple ή το περιβάλλον της λιανικής πώλησης, στο οποίο αυτή τα πωλούσε. Αντί για αυτό, πρόσφερε μια αυτοσχέδια, πρόχειρη δήλωση, με τα πιστεύω τα δικά του και όλων στην Apple - "σαν να έκανε απαγγελία κανόνων ηθικών αξιών που είχε μάθει ως παιδί" στο κυριακάτικο σχολείο.

"Πιστεύουμε ότι είμαστε στη γη για να δημιουργούμε σπουδαία προϊόντα, και αυτό δεν αλλάζει", δήλωσε ο Cook.

"Πιστεύουμε στην απλότητα όχι στην πολυπλοκότητα... Πιστεύουμε επίσης στο όχι που λέμε στο να φτιάξουμε χιλιάδες προϊόντα, έτσι ώστε να μπορούμε πραγματικά να επικεντρωθούμε στα λίγα που είναι πραγματικά σημαντικά και ουσιαστικά για μας", πρόσθεσε.

"Πιστεύουμε στη βαθιά συνεργασία και την ανταλλαγή απόψεων διαφορετικών μεταξύ τους από τις ομάδες μας, που μας επιτρέπουν να καινοτομούμε με τρόπους που άλλοι δε μπορούν... Και νομίζω ότι ανεξάρτητα από το ποιος είναι σε αυτή τη δουλειά, αυτές οι αρχές είναι τόσο ενσωματωμένες σε αυτή την εταιρεία που η Apple θα πάει πάρα πολύ καλά", συμπέρανε.

Δεν έχει σημασία τόσο αυτό που πουλάτε, αλλά αυτό που πιστεύετε. Αν υπάρχει μία αρχή που εξηγεί γιατί ορισμένοι οργανισμοί - Apple, Southwest Airline, USAA, Circe du Soleil, Marine Corps, Pixar -ξεπερνούν με συνέπεια και δραματικά τους αντιπάλους τους, είναι επειδή το κάθε άτομο στην εταιρεία, ανεξάρτητα από τον τίτλο εργασίας ή την αρμοδιότητα, καταλαβαίνει τι είναι αυτό που την κάνει να δουλεύει και τι είναι σημαντικό για αυτήν.

Ο Roy Spence, ένας από τους αυστηρότερους στοχαστές επιχειρήσεων που γνωρίζω, είναι συνιδρυτής της GSD&M, της θρυλική διαφημιστικής εταιρείας που έχει έδρα στο Όστιν του Τέξας. Σε ένα προκλητικό και "σκανδαλιάρικο" βιβλίο, με τίτλο "It's not what you sell, It's what you stand for", ο Spence εξηγεί τις μοναδικές πεποιθήσεις πίσω από πολλές επιχειρήσεις που έχει μελετήσει ή εργαστεί με την πάροδο των ετών, από τη BMW στην Whole Foods Market και την Southwest Airlines. Σίγουρα, αυτές και άλλες εταιρείες έχουν δημιουργηθεί με βάση ισχυρά επιχειρηματικά μοντέλα, άριστα προϊόντα και υπηρεσίες και (φυσικά) έξυπνη διαφήμιση. Αλλά ο Spence είναι απόλυτος στο ότι πίσω από κάθε μεγάλη εταιρεία κρύβεται μια αυθεντική αίσθηση του σκοπού που αυτή έχει - "μια οριστική "δήλωση" σχετικά με τη διαφορά που προσπαθούν να κάνουν στον κόσμο" - και ένα χώρο εργασίας με την κατάλληλη "ενέργεια και ζωτικότητα", ώστε να φέρουν αυτό το σκοπό στη ζωή.

Σε ένα κεφάλαιο για την αποστολή και τον πολιτισμό του Texas A & M, του τεράστιου (48,000 φοιτητές), υπερσυντηρητικού, μπολιασμένου στην παράδοση Πανεπιστήμιου, που τα ίχνη του ξεκινούν στο 1871, ο Spenc κι ο συνεκδότης του βιβλίου, "αναλυτής σκοπού" για την GSD&M Haley Rushing, επισημαίνουν ένα ρητό σχετικά με το σχολείο που έχουν απαγγείλει φοιτητές για δεκαετίες: "Κοιτώντας από έξω, δεν το καταλαβαίνετε. Κοιτώντας από μέσα, δε μπορείτε να το εξηγήσετε." Αυτό είναι ένας καθαρός τρόπος για να καταγράψετε την αίσθηση του να αλλάξετε την έννοια του τι είναι εφικτό στο πεδίο σας - και μία υπενθύμιση του γιατί τόσο λίγοι ηγέτες συγκεντρώνουν τη δέσμευση για τη δημιουργία μιας επιχείρησης με ένα μοναδικό αίσθημα του εαυτού της. "Η μοναδική κουλτούρα που θα αντιμετωπίσετε πατήσετε το πόδι σας στο «Aggieland», «ισχυρίζονται οι Spence και Rushing, "δεν έχει καμία σχέση με αυτό που θα βρείτε σε τυχόν άλλα Κολέγια."

Αυτό είναι το ίδιο αίσθημα που λαμβάνω, όταν μπαίνω στο εσωτερικό επιχειρήσεων που είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο στον τομέα τους. Έχω γράψει και παλαιότερα σχετικά με τη μοναδική στρατηγική και τον πολιτισμό της τράπεζας Umpqua, μια εταιρεία παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών ταχείας ανάπτυξης στα βορειοδυτικά του Ειρηνικού που έχει επανασχεδιάσει το πώς μια τράπεζα μπορεί να αλληλεπιδράσει με τους πελάτες της. Τα παραρτήματα της Umpqua δε μοιάζουν σε σχέση με τα αντίστοιχα άλλων τραπεζών, και ο πολιτισμός της διαπνέεται από μια δέσμευση όχι μόνο να εξυπηρετεί τους πελάτες, αλλά να τους διασκεδάζει, να τους κάνει εκπλήξεις, πέρα από τις ανώτερες προσδοκίες τους. Αυτή η προσέγγιση λιανικής πώλησης και εξυπηρέτησης πελατών δεν γίνεται μόνο για την επιχειρηματική στρατηγική όμως. Πρόκειται για ένα σύνολο από προσωπικές πεποιθήσεις που καθορίζουν το γιατί η Τράπεζα κάνει ό,τι κάνει." Είναι "ισομερή κομμάτια ελέγχου λογαριασμού και knitting club, εμπορικού δανείου και πηγής τοπικής μουσικής, IRA (Individual Retirement Account) και Internet Cafe." Είναι το να "χτίζεις κάτι που δεν έχει ποτέ ξανά χτιστεί."

Τι είναι αυτό που μπορείτε να υποσχεθείτε και κανείς άλλος στον τομέα σας δεν μπορεί να υποσχεθεί;

Τι μοναδικό προσφέρετε που οι άλλοι δεν μπορούν να προσφέρουν;

Τι είναι αυτό που πιστεύετε και κανείς άλλος δεν πιστεύει;

Οι οργανισμοί που μπορούν να απαντήσουν αυτές τις ερωτήσεις ξεκάθαρα και πειστικά, είναι αυτοί που είναι περισσότερο κερδισμένοι και παράγουν την μεγαλύτερη αξία.

Λίγα λόγια για τον αρθρογράφο του σημερινού post:

Ο William C. Taylor είναι συνιδρυτής του περιοδικού Fast Company and συγγραφέας του βιβλιου Practically Radical: Not-So-Crazy Ways to Transform Your Company, Shake Up Your Industry, and Challenge Yourself, που εκδόθηκε στις 4 Ιανουαρίου, 2011. Ακολουθήστε τον στο Twitter: twitter.com/practicallyrad

Πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου