Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2012

Κιμ Ντότκομ, ένας εκκεντρικός επιχειρηματίας του internet

Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύτηκε στο ΒΗΜΑGAZINO της περασμένης Κυριακής 18 Μαρτίου 2012, στην αγαπημένη μας στήλη "Οι Εκκεντρικοί" και το υπογράφει ο Μάρκος Καρασαρίνης.


"Babyface Απατεώνας"
Βγάζοντας τη γλώσσα στο κατεστημένο ο Κιμ Ντότκομ παρακολουθεί την
εξέλιξη της δίκης του για αθέμιτη εκμετάλλευση εμπιστευτικών πληροφοριών
και υπεξαίρεση στο Μόναχο, τον Μάιο του 2002.



Χάκερ, μικροαπατεώνας, επενδυτής, εκατομμυριούχος, ο ιδιοκτήτης του δικτυακού τόπου Megaupload απέδειξε πριν από την πρόσφατη πτώση του, πόσο εύκολα μπορεί κανείς να μετατρέπει τους άσους και τα μηδενικά του δυαδικού συστήματος σε αριθμούς επί χαρτονομισμάτων.

Πλούτισε, πτώχευσε, ξαναπλούτισε. Αναμείχθηκε σε απάτες, καταδικάστηκε, ανένηψε. Ίδρυσε εταιρείες, τις έκλεισε, δημιούργησε άλλες. Σπατάλησε αφειδώς χρήματα, άλλαξε το όνομά του, αγόρασε νέα υπηκοότητα, έγινε στόχος των υπηρεσιών ασφαλείας τουλάχιστον έξι χωρών, συνελήφθη, αφέθηκε προσωρινά ελεύθερος και ξανά προς τη δόξα τραβά. Ο βίος και η πολιτεία του ιδιόρρυθμου γερμανού χάκερ, επενδυτή και επιχειρηματία Κιμ Σμιτς ή Κιμ Τιμ Τζιμ Βέστορ ή Κιμ Ντότκομ (Κιμ Τελειακόμ ελληνιστί) αποτελεί υλικό τηλεοπτικής σειράς με προοπτικές πολλών κύκλων.


"Τα εκατομμύρια με περιμένουν"
Ο πληθωρικός Ντότκομ σε αυτάρεσκη πόζα με φόντο πολυτελή λιμουζίνα και ελικόπτερο στο Χονγκ Κονγκ το 1999. Μέχρι πρόσφατα διηύθυνε τον 13ο δημοφιλέστερο δικτυακό τόπο, με ετήσια έσοδα 175 εκατ. δολαρίων. 



Γεννημένος το 1974 στο Κίελο της Γερμανίας, ο Κιμ Ντότκομ ανήκει σε εκείνη τη γενιά των πρώτων φανατικών των ηλεκτρονικών υπολογιστών που πήγαν κάπως πιο πέρα από το να παίζουν παιχνίδια και να γράφουν κώδικα για ερασιτεχνικά προγραμματάκια. Με μόνο εφόδιο ένα απολυτήριο γυμνασίου, χωρίς ανώτερες σπουδές, απέκτησε φήμη χάκερ σε εφηβική ηλικία σπάζοντας τα συστήματα ασφαλείας αμερικανικών εταιρειών. Εκμεταλλεύθηκε την παιδεία του στους υπολογιστές για να πιάσει την καλή, συνελήφθη από τις γερμανικές αρχές το 1998 και καταδικάστηκε σε δυο χρόνια κάθειρξη με αναστολή για ηλεκτρονική απάτη. Η πρώιμη γνωριμία με τον νόμο δεν σήμαινε ότι έπαψαν να τον γοητεύουν τα όριά του: ενώ η φούσκα των dotcom επιχειρήσεων έσκαγε με πάταγο το 2001, εκείνος αγόραζε 375.000 μετοχές της υπό πτώχευση LetsBuyIt.com διαδίδοντας παράλληλα ότι προτίθεται να επενδύσει 50 εκατ. δολάρια στο σχήμα. Η φήμη ήταν αρκετή για να ανεβάσει αμέσως την τιμή των μετοχών κατά 300% - αυτό ακριβώς που επεδίωκε ο Κιμ, ο οποίος έσπευσε να πουλήσει τις μετοχές του αντί 1,5 εκατ. ευρώ. Η γερμανική δικαιοσύνη δεν άργησε να κινηθεί εναντίον του. Τον Ιανουάριο του 2002 συνελήφθη στην Μπανγκόκ, εκδόθηκε στη Γερμανία και καταδικάστηκε για τα αδικήματα της αθέμιτης εκμετάλλευσης εμπιστευτικών πληροφοριών και της υπεξαίρεσης σε 20 και 24 μήνες φυλάκισης αντίστοιχα, με αναστολή.

Αν κάτι έσωσε τον Κιμ από τη γνώριμη πορεία του μεγαλομανούς μικροαπατεώνα προς της φυλακής τα σίδερα αυτό δεν ήταν η επίσημη αλλαγή του ονόματός του από Σμιτς σε Ντότκομ το 2005, αλλά η έμπνευσή του της ίδιας χρονιάς να επενδύσει στη διαδικτυακή ανταλλαγή αρχείων. Φαινόμενο που ξεκίνησε με το Napster του Σον Πάρκερ σχεδόν για πλάκα και κατέληξε στο Pirate Bay σχεδόν ως ιδεολογία, προσφέροντας στην πορεία δωρεάν όλα τα καλούδια της σύγχρονης βιομηχανίας διασκέδασης και παραβιάζοντας τους υφιστάμενους νόμους περί πνευματικών δικαιωμάτων, το λεγόμενο filesharing βρισκόταν λίγο πριν το Big Bang του. Τη στιγμή ακριβώς που η διάδοση των ευρυζωνικών συνδέσεων έδινε τη δυνατότητα σε πλήθος χρηστών να ανεβάζουν ελεύθερα στο Διαδίκτυο σειρές, ταινίες και παιχνίδια, ο Kim ίδρυε το Megaupload - ένα site όπου οποιοσδήποτε μπορούσε να νοικιάσει χώρο, να αποθηκεύσει το υλικό της αρεσκείας του και εν συνεχεία να το μοιραστεί με άλλους. Στο απόγειο της δόξας του, τον Δεκέμβριο του 2011, διηύθηνε τον 13ο δημοφιλέστερο δικτυακό τόπο του Internet, υπεύθυνο για το 4% της κίνησης του συνόλου του Διαδικτύου, με ετήσια έσοδα 175 εκατ. δολαρίων, 50 εκατομμύρια επισκέπτες την ημέρα και 150 εργαζομένους.

Τα εκατομμύρια του Megaupload κάπου όφειλαν να επενδυθούν - ή μάλλον να ξοδευτούν, μια και ο τρόπος ζωής του Κιμ Ντότκομ θα μπορούσε άνετα να χρησιμοποιείται σε λεξικά ως συνώνυμο της έννοιας "επιδεικτική κατανάλωση". Αποφασίζοντας να μετακομίσει στη Νέα Ζηλανδία το 2010 συνάντησε προβλήματα εξαιτίας του πρότερου ανέντιμου βίου του, η διαδικασία πολιτογράφησής του ωστόσο επιταχύνθηκε όταν προθυμοποιήθηκε να επενδύσει 8 εκατ. δολάρια σε ομόλογα νεοζηλανδικού Δημοσίου. Εγκαταστάθηκε στο Κόουσβιλ, προάστιο του Όκλαντ, γνωστό για τα αμπέλια, τους ιππικούς ομίλους και τους νεόπλουτούς του. Νοίκιασε για 24.000 δολάρια τον μήνα το ακριβότερο σπίτι της χώρας, ένα μέγαρο αξίας 19 εκατ. ευρώ εξοπλισμένο με γήπεδα τένις, πισίνες, στάβλους και έναν κήπο-λαβύρινθο, με την προοπτική να το αγοράσει όταν θα έληγε το συμβόλαιό του.

Δαπάνησε 3,2 εκατ. δολάρια για να το ανακαινίσει, προσθέτοντας μεταξύ άλλων μια μίνι θερμαινόμενη πισίνα με αδιάβροχα υποβρύχια ηχεία και δίνοντας εξωτική όψη στην έκταση των 2.300 τ.μ. που το περιέβαλλε με την τοποθέτηση σε στρατηγικά σημεία γλυπτών άγριων ζώων (καμηλοπαρδάλεων και ρινόκερων) σε φυσικό μέγεθος. Και αν υποθέσει κανείς ότι ένας πολυεκατομμυριούχος του μεγέθους του Κιμ δικαιούται να δώσει κάτι παραπάνω για το φτωχικό του, ο ίδιος δεν άφηνε περιθώρια να αμφισβητηθεί η γενική απλοχεριά του. Τα 500.000 δολάρια για ένα σόου με πυροτεχνήματα την Πρωτοχρονιά του 2010 που δώρισε στον Δήμο του Όκλαντ θα μπορούσαν και να θεωρηθούν μια κάπως ακριβή κίνηση καλής θέλησης προς τη νέα πατρίδα του. Το ποσό των 10 εκατ. δολαρίων, πάλι, το οποίο σε ένα βίντεο που ανέβασε στο Διαδίκτυο κομπάζει ότι δαπάνησε για ένα Σαββατοκύριακο στο Μονακό, είναι απλώς το τίμημα της χρηματοδότησης της τρέλας του: στο "αφιερωμένο σε όλους τους οπαδούς" του κλιπ παρουσιάζεται σε ένα σούπερ γιοτ, παρέα με σαμπάνιες και ημίγυμνες γυναίκες.

Λάτρης των αυτοκινήτων, διέθετε ένα στόλο από Rolls-Royce, Cadillac και 15 Mercedes-Benz, μια από τις οποίες χρησιμοποίησε το 2004 όταν έλαβε μέρος στο Gumball 3000, διεθνή αγώνα 4.800 χιλιομέτρων με κυρίαρχο περισσότερο το στοιχείο της περιπέτειας παρά του αθλητικού συναγωνισμού. Σε συνέντευξή του στη βελγική τηλεόραση δήλωσε ότι όταν στο σκέλος του ράλι που διεξαγόταν στο Μαρόκο ένας αντίπαλος τον έκλεισε, "αναγκάστηκε να τον βγάλει από τον δρόμο". Στη συνέχεια πληροφορήθηκε πως επρόκειτο για τον αρχηγό της αστυνομίας του Μαρόκου σε πολιτικό όχημα. Στάθηκε τυχερός, αφού δεν τιμωρήθηκε με αφαίρεση πινακίδων - ποινή στην οποία θα μπορούσε ίσως να υποβληθεί απλώς και μόνο εξαιτίας των όσων επιλέγει να αναγράφονται σε αυτές: στη μεγάλη συλλογή κατά παραγγελίαν πινακίδων του περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων και οι "μαφία", "αστυνομία", "ένοχος", "μαστουρωμένος", "χάκερ" και, φυσικά, "θεός".

Η εξωστρεφής όψη του εύσωμου (2 μ. ύψος, 139 κιλά βάρος) Κιμ είναι βέβαια η μια μόνο πλευρά της προσωπικότητάς του. Στο Κόουτσβιλ είχε τη φήμη ερημίτη. Ελάχιστα κυκλοφορούσε, ελάχιστοι τον συναντούσαν. Ο δήμαρχος του Όκλαντ, Τζον Μπανκς, του είχε μιλήσει για "μερικά λεπτά" σχετικά με το κοινό πάθος τους, τα αυτοκίνητα. Οι κοντινότεροι γείτονές του δήλωναν στο Reuters ότι τον είχαν δει να οδηγεί στο δρόμο αλλά δεν γνώριζαν τίποτε άλλο για αυτόν. Κανείς κάτοικος της περιοχής δεν είχε δει τη σύζυγό του ή τα τρια παιδιά του, ούτε και γνώριζε σε ποιο σχολείο πήγαιναν. Η πιθανότερη εξήγηση για την απομόνωση είναι ότι μάλλον ο Κιμ έπαιζε μανιωδώς παιχνίδια στον υπολογιστή του. Σε ένα (ακόμη) βίντεο, το οποίο ανέβασε την Πρωτοχρονιά του 2012 στο YouTube, ισχυριζόταν ότι ήταν πλέον ο κορυφαίος παίκτης του "Call Of Duty: Modern Warfare 3" στον κόσμο, έχοντας συμπληρώσει 702 ώρες online και 180.980 εικονικούς φόνους αντιπάλων.

Η σύλληψη του Ντότκομ στις 5 Ιανουαρίου 2012 με την κατηγορία της παραβίασης της νομοθεσίας περί πνευματικής ιδιοκτησίας δεν τον χαροποίησσε σε καμία περίπτωση, θα πρέπει όμως τουλάχιστον να ικανοποίησε τη ματαιοδοξία του. Συμπαραγωγή του FBI, του υπουργείου Δικαιοσύνης και των τελωνειακών αρχών του Χονγκ Κονγκ, της ολλανδικής αστυνομίας και του εισαγγελικού γραφείου για Διακεκριμένες Απάτες και Περιβαλλοντικά Εγκλήματα του Ρότερνταμ, της Μητροπολιτικής Αστυνομίας του Λονδίνου, της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Αστυνομίας και της Γερμανικής Εισαγγελίας, της Καναδικής Έφιππης Αστυνομίας και του καναδικού υπουργείου Δικαιοσύνης, είχε όλα τα απαραίτητα χαρακτηριστικά κινηματογραφικής επιχείρησης: και τους οπλισμένους αστυνομικούς και τα ελικόπτερα που τους αποβίβασαν στην περίμετρο της οικίας του Κιμ και τις εικόνες επιδρομής στο άντρο του υπόπτου.

Το θέαμα συνεχίστηκε στην ακροαματική διαδικασία αναφορικά με την εγγύησή του: ο εισαγγελέας παρουσίασε ως πειστήρια που αποδείκνυαν ότι ο κατηγορούμενος ήταν ύποπτος φυγής στο εξωτερικό τρια διαβατήρια με τα διάφορα ονόματά του και 45 πιστωτικές κάρτες - επιχείρημα στο οποίο ο δικηγόρος του Κιμ αντέταξε ότι ο πελάτης του είναι συλλέκτης πιστωτικών καρτών και ότι οι περισσότερες έχουν λήξει. Αφέθηκε τελικά ελεύθερος με εγγύηση στις 22 Φεβρουαρίου υπό τον όρο να παραμείνει εντός ακτίνας 80 χιλιομέτρων από την κατοικία του και να μη χρησιμοποιεί το Internet.

Την 1η Μαρτίου έδωσε συνέντευξη στη νεοζηλανδική τηλεόραση υποστηρίζοντας την αθωότητά του: ο πάροχος δεν είναι υπεύθυνος για ενδεχόμενη παραβίαση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας εκ μέρους των χρηστών ούτε και υφίστατο δυνατότητα να ελέγχει τα 800 αρχεία το δευτερόλεπτο που ανταλλάσονταν μέσω του τόπου του. Δεν έθιξε καθόλου το γεγονός πως η επίνευση για τη σύλληψή του προήλθε από τις Η.Π.Α. (με το αιτιολογικό ότι νοίκιαζε ορισμένους διακομιστές στην Πολιτεία της Βιρτζίνια), παρ'ότι η εταιρεία του εδρεύει στο Χονγκ Κονγκ και ο ίδιος είναι κάτοικος Νέας Ζηλανδίας. Ίσως γιατί γνωρίζει πως όποιος εκμεταλλεύεται τη θετική όψη της παγκοσμιοποίησης προορίζεται μια μέρα να βιώσει και την αρνητική.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου